پس از شنیده شدن نخستین اخبار حمله نظامی رژیم صهیونیستی و آمریکا به کشورمان، باز هم موج نگرانی مردم از آینده که طبیعی‌ترین واکنش هر فردی در شرایط بحرانی مانند جنگ است، موجب شد بار دیگر صف‌های پمپ بنزین در شهر مشهد و شهرهای دیگر طولانی‌تر شود و خانواده‌ها به ویژه پدران و مادران برای تأمین مایحتاج غذایی خانواده خود، خارج از نیاز و برنامه معمولشان به فروشگاه‌ها مراجعه کنند و حتی اگر اندک سرمایه‌ای در بانکی دارند، برای نقد کردن آن، پای خودپردازها حاضر شوند و هنوز ساعت مدرسه به پایان نرسیده، برای بردن فرزندان خود به خانه، جلو درب مدرسه‌ها حاضر باشند.
شاید این‌ها طبیعی‌ترین رفتار افراد هر جامعه‌ای باشد؛ اما بازتاب تکرار آن، تشدید و گسترش این نگرانی را در پی دارد که تنها راه جلوگیری و کنترل آن اطلاع‌رسانی به موقع و سریع است. اطلاع‌رسانی‌هایی که مسئولان باید بی‌واسطه به ویژه در حوزه تأمین نیازهای اولیه مردم داشته باشند تا با یادآوری وجود مایحتاجشان به آن‌ها آرامش دهند.
منابع رسمی؛ خبرها و اطلاعیه‌های رسمی از سوی وزارت کشور، شورای امنیت ملی و سایر مراجع مهم مبنی بر وجود کالاهای اساسی و نگران نبودن مردم را در سطح کشور منتشر کرده‌اند؛ اما آنچه می‌تواند سریع‌تر به آرام‌سازی روانی آن‌ها کمک کند، عکس‌العمل و واکنش مسئولان محلی است که می‌تواند نقطه قوت ماجرا باشد.
تجربه جنگ ۱۲ روزه در ابتدای سال ۱۴۰۴ نشان داد با وجود همه نگرانی‌هایی که از جنگ در روزهای نخست وجود داشت، در نهایت خلل جدی در تأمین کالاهای اساسی و مایحتاج روزمره مردم ایجاد نشد و حتی برخی خانواده‌ها به خاطر همین خریدهای هیجانی و افراطی با مشکل انباشت کالاهایی روبه‌رو شدند که خارج از نیاز معمولشان بود.
همه می‌دانیم جنگ با کسی تعارف ندارد و زمان توقف آن هم چندان قابل حدس نیست. پس آنچه می‌تواند گذر از این شرایط را شاید کمی تحمل‌پذیرتر کند، برنامه‌ریزی صحیح و مدیریت مسئولان با همراهی مردم است و این همراهی جز در چارچوب اطلاع‌رسانی دقیق، صحیح و به موقع اتفاق نخواهد افتاد.
در بیانیه نخست شورای امنیت ملی پیامی مبنی بر خروج با آرامش مردم از شهرهایی که مورد تجاور قرار گرفته‌اند، به شهرهای امن‌تر است و همین پیام احتمال اینکه خانواده‌هایی را به شهر مشهد روانه کند تا در پناه امن امام هشتم(ع) آرام بگیرند، بیشتر می‌کند. به هر حال شهری مانند مشهد که بارها و بارها تجربه میزبانی میلیونی از زائران حریم امن امام هشتم(ع) را داشته، به خوبی در حافظه تاریخی خود سفره‌گشایی را دارد و شاید تنها ناگهانی بودن این شرایط کمی چالش‌برانگیز باشد؛ اما باز هم می‌توان به استناد شرایط جنگ ۱۲ روزه گفت که زودتر از آنچه می‌توان پیش‌بینی کرد، همه چیز پای کار خواهد آمد تا در تأمین کالاهای اساسی برای زائران و مجاوران خلل جدی ایجاد نشود.
به هر حال جنگ امر خوبی نیست؛ اما اکنون که دشمن دوباره روی دیگر خباثت خود را نشان داده، باز هم همراهی و همدلی می‌تواند چاره کار باشد؛ اما به شرطها و شروطها.